📚គុណតម្លៃនៃមនុស្ស ❤️
នៅក្នុងម៉ោងសីលធម៌មួយ លោកគ្រូបានទាញក្រដាសប្រាក់២០ដុល្លារហើយសួរទៅសិស្សក្នុងថ្នាក់នោះថា បើខ្ញុំចង់ឱ្យលុយនេះទៅអ្នក តើមាននរណាត្រូវការវាទេ សិស្សអង្គុយនៅទីនោះលើកដៃឡើងគ្រប់គ្នា។ បន្ទាប់មកបុរសនោះក៏យកលុយនោះទៅជាន់នឹងជើងរួចលើកឡើង ហើយនិយាយថា៖ ឥឡូវលុយនេះខ្ញុំជាន់វាប្រឡាក់ហើយ មាននរណាត្រូវការទេ អ្នកអង្គុយនៅទីនោះនៅតែលើកដៃ បុរសនោះទាញលុយនោះមកច្របាច់រួចក្រវែងទៅលើភក់ ហើយរើសយកមកបង្ហាញ រួចសួរថានៅមានអ្នកត្រូវការវាទៀតទេ អ្នកអង្គុយក្នុងនោះនៅតែលើកដៃ។ ទើបចុងក្រោយបុរសម្នាក់នោះ សួរទៅសិស្សទាំងនោះថា ហេតុអីបានជាក្រដាសនេះ វាប្រឡាក់មិនស្អាតដូចដើម ប៉ុន្តែនៅតែមានអ្នកត្រូវការវា? សិស្សទាំងអស់ស្រែកឡើងថាព្រោះវាជាលុយ។ បុរសនោះ ញញឹមហើយនិយាយថា មែនព្រោះវានៅរក្សាតម្លៃវា ទោះរូបរាងវាយ៉ាងម៉េចក៏ដោយ ក៏តម្លៃវានៅដដែល មនុស្សយើងដូចគ្នា តម្លៃរបស់មនុស្សម្នាក់ៗមិនស្ថិតនៅលើរូបរាងឬសម្ភារៈប្រើប្រាស់ហុឺហាអីនោះទេ តែវាស្ថិតនៅលើតម្លៃគុណធម៌របស់គាត់ផ្ទាល់ដែលសង្គមឱ្យតម្លៃ មិនថាគាត់មានឬក្រ មិនថាគាត់ដើរឬជិះអ្វីទេ តម្លៃរបស់គាត់នៅតែរក្សាចំពោះភ្នែកមហាជនជានិច្ច។
(សម្រួលពីអត្ថបទបរទេស)
Cr Dara Om
គុណតម្លៃមនុស្ស មិនស្ថិតលើមានឬក្រ
សប្បាយខ្លះ ធ្វើបុណ្យខ្លះ
ជីវិតរស់នៅត្រូវការសប្បាយ...។
តែកុំឃ្លាតឆ្ងាយពីក្តីប្រយ័ត្ន..។
សប្បាយភ្លេចបុណ្យកុនក្នុងវិបត្តិ..។
ទុក្ឋតាមច្រើនក្ដាត់ព្រោះក្តីភ្លើតភ្លើន..។
ចូលវត្តចូលវ៉ាសិក្សាធម៌ខ្លះ...។
បដិបត្តិធម៌ព្រះរកសុខចម្រើន..។
អប់រំកាយចិត្តគុណធម៌កើតកើន..។
កុសលផលច្រើនសប្បាយឆ្ងាយទុក្ខ..។
.............សូមអនុមោទនា...............។
មនុស្សល្អ និងអាក្រក់
ការរស់នៅនេះមិនមែនជាការងាយស្រួលឡើយ ថាខ្លួនគិតត្រូវបែរជាខុស ថាខ្លួនគិតខុសបែរជាត្រូវ ខំធ្វើអំពើល្អបែរជាបានផលអាក្រក់ អ្នកធ្វើតែអំពើអាក្រក់បែរជាទទួលបានផលល្អ ពេលខ្លះគិតមិនទាន់រកកលវិលមុខដួលផងក៏មាន ! ។ អ្នកខ្លះពេលបានជួបទុក្ខរត់រកគតិបណ្ឌិតជួយ អ្នកខ្លះបែរជារកគ្រឿងបន្លប់ទុក្ខខុសផ្លូវទៅវិញ គេរត់រកស្រីស្រា ល្បែងរបាំរាំច្រៀង ឬបាំងផ្លិតបន្លប់ទុក្ខ។ ឃើញមិត្តភ័ក្ត្រមានទុក្ខ ពួកម៉ាកបានហៅមិត្តបបួលទៅបន្ធូរទុក្ខសោក ៖ ហ្អេសម្លាញ់ ! តស់ទៅរកSex ហ្អី ! រួចហើយចាំផឹកកាត់សាញ ! ។ពួកម៉ាកកំពុងតែពិបាកចិត្ត បានឆ្លើយតបទាំងមិនបានគិតថា ៖ ទេ ! អរគុណ ព្រោះជីវិតវារួមរ័ក្សខ្ញុំ( Fucking me )រាល់តែថ្ងៃបាត់ទៅហើយ ខ្ញុំមិនចាំបាច់ទៅរកឯណាទេ ! ។ ពួកម៉ាក៖ អឹស ! អានេះឡប់ដោយសារជីវិតបាត់ ! ! ។
កំរិតគុណភាពចិត្ត ៖
គេពិសោធទៅលើសត្វស្វាអូរង់អូតង់ ដោយដាក់ស្វាមួយនៅក្នុងទ្រុង ហើយដាក់ផ្លែឈើដែលចងរឹតមកបំពង់កវា រួចយកវាទៅដាក់ក្នុងព្រៃក្បែរហ្វូងស្វា ។មួយស្របក់ក្រោយមក ពេលពួកវាដឹង ពួកវាស្ទុះព្រូមកដណ្តើមផ្លែឈើ ពេលវាលូកទាញយកផ្លែឈើធ្វើឲ្យខ្សែរឹតកស្វាដែលនៅក្នុងទ្រុង ឡើងចង់លៀនភ្នែកស្រែកយ៉ាងខ្លោចផ្សាជាទីបំផុត ! ។ ពួកវានៅតែកន្ត្រាក់យកផ្លែឈើឲ្យខាងតែបាន ពេលឃើញស្វាក្នុងទ្រុងស្រែកខ្លាំងពេក ស្វាខ្លះបានព្រលែងផ្លែឈើ ហើយឈរសម្លឹងរកហេតុផលមើលទៅគ្នាវាដែលនៅក្នុងទ្រុង លុះវាយល់ហេតុការណ៍ដឹងថា ការទាញខ្សែយកផ្លែឈើគឺបានរឹតកគ្នាវា ស្រាប់តែវាស្ទុះទៅជួយ ខាំទាញខ្សែចេញពីកដើម្បីជួយរំដោះគ្នាវា ។គិតតាមស្ថិតិ គឺស្វាដែលគិតតែពីចង់បានផ្លែឈើ មានចំនួនច្រើន ឯស្វាដែលចេះជួយគ្នា មានតែមួយឬពីរក្បាលតែប៉ុណ្ណោះ! លទ្ធផលនៃការសិក្សាបានបញ្ជាក់ថា គុណភាពចិត្តមានបីកំរិតគឺ ១ ចិត្តអាត្មានិយមៈឲ្យតែអញបានអាណាងាប់អីងាប់ទៅ ! ។២ចិត្តមានសតិសម្បជ្ជញ្ញៈ គឺចេះគិតដឹងទាន់ ថាធ្វើនេះខុស ធ្វើនេះត្រូវ ។៣ចិត្តពោធិញ្ញាណៈ ការជួយអ្នកដទៃគឺជាសេចក្តីសុខដ៏ពិតប្រាកដ ។ ក្នុងសង្គមសត្វនិងសង្គមមនុស្សក៏មិនខុសគ្នាប៉ុន្មានដែរ សង្គមណាដែលសំបូរចិត្តក្នុងកំរិតពោធិញ្ញាណ គឺជាសង្គមរីកចំរើន ព្រោះចេះជួយគ្នា សង្គមណាដែលសំបូរចិត្តអាត្មានិយម គឺជាសង្គមដែលនឹងវិនាសឆាប់ ព្រោះដណ្តើមគ្នារស់ ហែកជញ្ជែងគ្នាសីុ ទីបំផុតក៏ត្រូវវិនាសទាំងអស់គ្នា ! ! ! ។
សមាធិ
🏃កាយ អាចហាត់បាន។
កាយរឹងឆ្កឺត តែក៏អាចឲ្យទន់ដូចជាអត់មានឆ្អឹងក៏បាន ដូចជាអ្នករបាំបាល់ឡេ ជាដើម។
🔊 វាចា អាចហាត់បាន ដូចជាពិធីករវិទ្យុ-ទូរទស្សន៍ជាដើម
💥 ចិត្ត អាចហាត់បាន?
ចិត្តជារបស់ប្រៀបដូចកែវដែលថ្លាស្អាត លុះដល់យកមកប្រើ ឆុងកាហ្វេខ្លះ ឆុងតែខ្លះ កែវនោះក៏ក្លាយជសកែវដែលមានសម្បុរអាប់ មានពណ៌សៅហ្មងទៅ។
ប្រសិនបើ ប្រើកែវនោះមិនលាងសោះ តើកែវនោះ (ពណ៌) ក្លាយទៅយ៉ាងណា?
ទូរស័ព្ទដែលបើកកម្មវិធីច្រើនពេក ទូរស័ព្ទរត់យឺត (អស់ RAM) យ៉ាងណា!
ទូស័ព្ទដែលថតរូប (អ្នកចូលចិត្តរូប) ឃើញថតៗ ពេញ អង្គចងចាំ (full memory) យ៉ាងណា!
បើមិនលាងសម្អាត មិនបិទកម្មវិធីចោល មិនលុបរូបដែលគ្មានប្រយោជន៍ចេញទេ ពិបាកប្រើប្រាស់យ៉ាងណា!
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់មានវិធីលាងសម្អាត វិធីបិទកម្មវិធីចោល លុបរបស់ដែលមិនត្រូវការចោលក្នុងចិត្ត ដែលជាវិធីមួយដ៏អស្ចារ្យ ដែលអាចលាងភ្លឺស្អាត ដូចកែវដែលលាងនិងសាប៊ូ សាប៊ូ (សាប៊ូលាងចាន) បានស្អាតយ៉ាងណា ព្រះអង្គមានវិធីបែបនោះ។
សូមមើលថ្នាក់នីមួយៗ តែគ្រាន់តែថ្នាក់នៅទាបនៅឡើយក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនាប៉ុណ្ណោះ នៅមានថ្នាក់ សោតាបត្តិផល សកទាគាមិផល អនាគាមិផល និងអរហត្តផល ដែលជាថ្នាក់កំពូលបំផុតក្នុងព្រះពុទ្ធសាសនា។
▶ ចិត្តមនុស្សធម្មតា
✔1- សមាធិ (សមាធិនេះ សំដៅយកខណិកសមាធិ ដែលស្លុងៗ ភាំងៗ ក្នុងអារម្មណ៍របស់មនុស្សដែលមិនមែនជាអ្នកតាំងចិត្តចម្រើនភាវនា។
✔2- សុខៈ - សេចក្ដីស្រួលកាយ ស្រួលចិត្ត
✔3- បីតិ - អំណរមានកម្លាំង ឆ្អែតចិត្តឆ្អែតកាយ
✔4- វិតក្កៈ - ការត្រិះរិះក្នុងអារម្មណ៍
✔5- វិចារៈ - សេចក្តីពិចារណាដុសខាត់អារម្មណ៍
✔6- កាមច្ឆន្ទៈ - ចិត្តត្រេកត្រអាលចំពោះកាមគុណ៥
✔7- ឧទ្ធច្ចកុក្កុច្ចៈ - ចិត្តអណ្ដែតអណ្ដូង រាយមាយ
✔8- ព្យាបាទៈ - ចិត្តគុំគួនព្យាបាទគេ
✔9- ថីនមិទ្ធៈ - ចិត្តងុយងោក អផ្សុកធុញទ្រាន់
✔10- វិចិកិច្ឆា - ចិត្តសង្ស័យស្ទាក់ស្ទើរមិនដាច់ស្រេច
▶ចិត្តមនុស្សអ្នកបានបឋមជ្ឈាន (ឈានទី១)
✔1- សមាធិ
✔2- សុខៈ
✔3- បីតិ
✔4- វិតក្កៈ
✔5- វិចារៈ
❌6- កាមច្ឆន្ទៈ
❌7- ឧទ្ធច្ចកុក្កុច្ចៈ
❌8- ព្យាបាទៈ
❌9- ថីនមិទ្ធៈ
❌10- វិចិកិច្ឆា
▶ចិត្តមនុស្សអ្នកបានទុតិយជ្ឈាន (ឈានទី២)
✔1- សមាធិ
✔2- សុខៈ
✔3- បីតិ
❌4- វិតក្កៈ
❌5- វិចារៈ
❌6- កាមច្ឆន្ទៈ
❌7- ឧទ្ធច្ចកុក្កុច្ចៈ
❌8- ព្យាបាទៈ
❌9- ថីនមិទ្ធៈ
❌10- វិចិកិច្ឆា
▶ចិត្តមនុស្សអ្នកបានតតិយជ្ឈាន (ឈានទី៣)
✔1- សមាធិ
✔2- សុខៈ
❌3- បីតិ
❌4- វិតក្កៈ
❌5- វិចារៈ
❌6- កាមច្ឆន្ទៈ
❌7- ឧទ្ធច្ចកុក្កុច្ចៈ
❌8- ព្យាបាទៈ
❌9- ថីនមិទ្ធៈ
❌10- វិចិកិច្ឆា
▶ចិត្តមនុស្សអ្នកបានចតុត្ថជ្ឈាន (ឈានទី៤)
✔1- សមាធិ
❌2- សុខៈ
❌3- បីតិ
❌4- វិតក្កៈ
❌5- វិចារៈ
❌6- កាមច្ឆន្ទៈ
❌7- ឧទ្ធច្ចកុក្កុច្ចៈ
❌8- ព្យាបាទៈ
❌9- ថីនមិទ្ធៈ
❌10- វិចិកិច្ឆា
មកអង្គុយសមាធិបានមួយម៉ោងដែរ។
ខួមនុស្ស មិនខុសពី memory ទូរស័ព្ទទេ បើប្រើច្រើន ទូរស័ព្ទមានតែរេម 3gb តែបើប្រើអស់វា ទូរស័ព្ទច្បាស់គាំងៗលែងដំណើរការបានល្អដូចមុនហើយ មិនស្រួលដល់គាំងក៏មាន។
ខួក្បាលនោះដូចគ្នា បើយើងប្រើឲ្យគិតច្រើន សួរថា វាក្ដៅទេ វាស្ពឹកទេ វាគាំងទេ ច្បាស់ជាគិតលែងចេញ មិនស្រួលវិលមុខខ្ញុងផង។
ចឹងធ្វើម៉េចទៅ?
ទូរស័ព្ទយើងចង់វាដើរលឿនវិញ ទាល់តែបិទ កម្មវិធីម្ដងមួយៗឲ្យទាល់តែអស់ ទើបដើរស្រួលមកវិញ។
ចឹងដូចគ្នា និងខួរក្បាលយើងដែរ ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់ប្រាប់ពីរបៀប refresh ខួរយើងបាន ដោយវិធី សមាធិ។
ដោយឲ្យផ្ដាច់ការគិតម្ដងមួយៗ រហូតអស់ ឲ្យចិត្តនៅតែមួយ នោះអ្នកនិងដឹងថា ស្ងប់សុខប៉ុនណាហើយ។
តើកូនក្មេងទើបចេះនិយាយ ចេះដើរ ហេតុអ្វីវាពូកែចាំទេ តើមកពីហេតុអី? មើលអ្នកណាឆ្លើយបាន?
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ បើបុគ្គលណាបានច្រើន #សតិប្បដ្ឋាន៤ អស់ ៧ឆ្នាំ តាមលំដាប់លំដោយ ផលពីរយ៉ាង គ៏គង់បានសម្រេចទាន់ភ្នែកក្នុងបច្ចុប្បន្ននេះ គឺ ១ ជាព្រះអរហន្ត និង អនាគាមិបុគ្គល១។
-ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កុំថាដល់ ៧ឡើយ ចម្រើនត្រឹមតែ ៦ឆ្នាំក៏គង់សម្រេចផល។
-ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កុំថាដល់ ៦ឡើយ ចម្រើនត្រឹមតែ ៥ឆ្នាំ ៥ឆ្នាំ ៤ឆ្នាំ ៣ឆ្នាំ ២ឆ្នាំ ១ឆ្នាំ ក៏គង់សម្រេចផល។
-ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កុំថាដល់ ១ឆ្នាំឡើយ ចម្រើនត្រឹមតែ ៧ខែ ក៏គង់សម្រេចផល។ ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កុំថាដល់ ៧ខែឡើយ ចម្រើនត្រឹមតែ ៧ខែ ៦ខែ ៥ខែ ៤ខែ ៣ខែ ២ខែ ១ខែ កន្លះខែ ក៏គង់សម្រេចផល។
-ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ កុំថាដល់ កន្លះខែឡើយ សូម្បីចម្រើនត្រឹមតែ ៧ថ្ងៃ តាមលំដាប់លំដោយ ផលពីរយ៉ាង គ៏គង់បានសម្រេចទាន់ភ្នែកក្នុងបច្ចុប្បន្ននេះ គឺ ១ ជាព្រះអរហន្ត និង អនាគាមិបុគ្គល១។
#សមាធិ #ផ្លូវបដិបត្តិសមាធិ #សុត្តន្តបិដក លេខ១៧ ទំព័រ២៤៤-៣០១ #snសុត្តន្តបិដក #snសមាធិ
សព្វេសត្តា
សត្វទាំងឡាយទៀងតែនឹងស្លាប់គ្រប់ប្រាណ
ព្រោះថាជីវិតរបស់សត្វទាំងឡាយ
សុទ្ធតែមានសេចក្តីស្លាប់
នៅខាងចុងបំផុត គ្រប់ៗប្រាណ
ម្យ៉ាងទៀត សត្វទាំងឡាយ
រមែងកាន់យកនូវផលបុណ្យ ផលបាប
ហើយនឹងទៅតាមយថាកម្ម
គឺទៅតាមគួរដល់អំពើល្អ
និងអាក្រក់ដែលខ្លួនបានធ្វើ
អ្នកដែលធ្វើបាប រមែងធ្លាក់ទៅសោយទុក្ខក្នុងនរក
ចំណែកខាងអ្នកធ្វើបុណ្យ រមែងឡើងទៅកាន់សុគតិភព
ព្រោះហេតុដូច្នោះហើយ
សាធុជន អ្នកមានចំណង់
ចង់បានសេចក្តីសុខដល់ខ្លួន
គួរតែប្រញាប់ប្រញាល់ធ្វើអំពីបុណ្យ
ដែលជាគុណគឺអ្នកប្រាជ្ញតែងរាប់អាន
ឲ្យបានជាកិច្ច គឺខ្លួនត្រូវកសាងសន្សំ
គ្រាន់បានជាទីពឹងទៅក្នុងភពខាងនាយ
ព្រោះថា បុណ្យទាំងឡាយ តែងជាទីពឹងពំនាក់
របស់សត្វទាំងឡាយ ក្នុងបរលោក។
គួរណែនាំគេ ឲ្យតាំងនៅក្នុងឋានៈ៣ យ៉ាង
{៧៧} គ្រានោះព្រះអានន្ទដ៏មានអាយុ
ចូលទៅគាល់ព្រះដ៏មានព្រះភាគ
លុះចូលទៅដល់ហើយ
ក៏ក្រាបថ្វាយបង្គំព្រះដ៏មានព្រះភាគ
ហើយអង្គុយក្នុងទីសមគួរ ។
លុះព្រះអានន្ទដ៏មានអាយុ
អង្គុយក្នុងទីសមគួរហើយ <៣០០>
ព្រះដ៏មានព្រះភាគ ទ្រង់ត្រាស់សួរដូច្នេះថា
ម្នាលអានន្ទ អ្នកទាំងឡាយ
គប្បីអនុគ្រោះអ្នកណា
ឬថា ពួកជនណាដែលជាមិត្រក្ដី
អាមាត្យក្ដី ញាតិក្ដី សាលោហិតក្ដី
គប្បីសំគាល់នូវពាក្យដែលត្រូវស្ដាប់
ម្នាលអានន្ទ ជនទាំងនោះ
អ្នកទាំងឡាយ គួរណែនាំ គួរឲ្យនៅ
គួរឲ្យតាំងនៅក្នុងឋានៈ៣ យ៉ាង ។
ឋានៈ៣ យ៉ាងនេះ តើដូចម្ដេច ។
គឺគួរណែរនាំ គួរឲ្យនៅ គួរឲ្យតាំងនៅ
ក្នុងសេចក្ដីជ្រះថ្លាមិនកម្រើក ក្នុងព្រះពុទ្ធថា
ព្រះដ៏មានព្រះភាគអង្គនោះ
ជាអរហន្តសម្មាសម្ពុទ្ធ
បរិបូណ៌ដោយវិជ្ជានឹងចរណៈ
ជាព្រះសុគត ជ្រាបច្បាស់នូវត្រៃលោក
ប្រសើរដោយសីលាទិគុណ
រកបុគ្គលណាមួយស្មើគ្មាន
ជាសារថីទូន្មាននូវបុរស
ជាគ្រូនៃទេវតា នឹងមនុស្សទាំងឡាយ
ទ្រង់ត្រាស់ដឹងនូវអរិយសច្ច៤
ទ្រង់ខ្ជាក់ចោលនូវត្រៃភព
លែងវិលត្រឡប់មកកើតទៀត១
គួរណែនាំ គួរឲ្យនៅ គួរឲ្យតាំងនៅ
ក្នុងសេចក្ដីជ្រះថ្លាមិនកម្រើក ក្នុងព្រះធម៌ថា
ធម៌ព្រះដ៏មានព្រះភាគ
ទ្រង់សំដែងហើយដោយប្រពៃ
ជាធម៌ដែលបុគ្គលគប្បីឃើញច្បាស់ដោយខ្លួនឯង
ឲ្យនូវផលមិនរង់ចាំកាល
គួរនឹងហៅបុគ្គលដទៃឲ្យចូលមកមើលបាន
គួរបង្អោនចូលមកទុកក្នុងខ្លួន <៣០១>
អ្នកប្រាជ្ញទាំងឡាយ គប្បីដឹងច្បាស់ចំពោះខ្លួន១
គួរណែនាំ គួរឲ្យនៅ គួរឲ្យតាំងនៅ
ក្នុងសេចក្ដីជ្រះថ្លាមិនកម្រើក ក្នុងព្រះសង្ឃថា
ព្រះសង្ឃជាសាវកនៃព្រះដ៏មានព្រះភាគ
ប្រតិបត្តិដោយប្រពៃ
ព្រះសង្ឃជាសាវកនៃព្រះដ៏មានព្រះភាគ
ប្រតិបត្តិដោយត្រង់
ព្រះសង្ឃជាសាវកនៃព្រះដ៏មានព្រះភាគ
ប្រតិបត្តិដើម្បីត្រាស់ដឹងនូវព្រះនិព្វាន
ព្រះសង្ឃជាសាវកនៃព្រះដ៏មានព្រះភាគ
ប្រតិបត្តិគួរដល់សាមីចិកម្ម
ព្រះសង្ឃជាសាវកនៃព្រះដ៏មានព្រះភាគនុ៎ះ
រាប់ជាគួរនៃបុរសមាន៤ គូ
បើរាប់រៀងជាបុរសបុគ្គលមាន៨ ពួក
លោកគួរទទួលនូវទក្ខិណាទាន
គួរដល់អញ្ជលិកម្ម
ជាបុញ្ញក្ខេត្តរបស់សត្វលោកដ៏ប្រសើរបំផុត ។
ម្នាលអានន្ទ សេចក្ដីប្រែប្រួល
មានចំពោះ តែមហាភូតរូប៤
គឺបឋវីធាតុ អាបោធាតុ
តេជោធាតុ វាយោធាតុ
ឯសេចក្ដីប្រែប្រួលរបស់អរិយសាវក
ដែលប្រកបដោយសេចក្ដីជ្រះថ្លា
មិនកម្រើក ក្នុងព្រះពុទ្ធ មិនមានសោះឡើយ ។
នេះជាសេចក្ដីប្រែប្រួលក្នុងហេតុនោះ។
ម្នាលអានន្ទ ពាក្យថា
អរិយសាវកនោះ
ប្រកបដោយសេចក្ដីជ្រះថ្លា
មិនកម្រើក ក្នុងព្រះពុទ្ធហើយ
មុខជានឹងទៅកើតក្នុងនរកក្ដី
កំណើតតិរច្ឆានក្ដី ប្រេតវិស័យក្ដី
ដូច្នេះនុ៎ះ មិនមែនជាឋានៈទេ ។ <៣០២>
ម្នាលអានន្ទសេចក្ដីប្រែប្រួល
មានចំពោះតែមហាភូតរូប៤
គឺបឋវីធាតុ អាបេាធាតុ
តេជោធាតុ វាយោធាតុ
ឯសេចក្ដីប្រែប្រួល ។បេ។
ក្នុងព្រះធម៌មិនគប្បីមានឡើយ
សេចក្ដីប្រែប្រួលមិនមានដល់អរិយសាវក
ដែលប្រកបដោយសេចក្ដីជ្រះថ្លា
មិនកម្រើក ក្នុងព្រះសង្ឃ សោះទេ ។
នេះជាសេចក្ដីប្រែប្រួលក្នុងហេតុនោះ ។
ម្នាលអានន្ទ ពាក្យថា
អរិយសាវក ដែលប្រកបដោយសេចក្ដីជ្រះថ្លា
មិនកម្រើកក្នុងព្រះសង្ឃនោះ
មុខជានឹងទៅកើតក្នុងនរកក្ដី
កំណើតតិរច្ឆានក្ដី ប្រេតវិស័យក្ដី ដូច្នេះនុ៎ះ
មិនមែនជាឋានៈទេ ។
ម្នាលអានន្ទ អ្នកទាំងឡាយ
គប្បីអនុគ្រោះអ្នកណា
ឬថា អ្នកណាជាមិត្រក្ដី អាមាត្យក្ដី
ញាតិក្ដី សាលោហិតក្ដី
គប្បីសំគាល់នូវពាក្យដែលត្រូវស្ដាប់
ម្នាលអានន្ទ ជនទាំងនោះ
អ្នកទាំងឡាយ គួរណែនាំ
គួរឲ្យនៅ គួរឲ្យតាំងនៅ ក្នុងឋានៈ៣ យ៉ាងនេះ ។
បិដក ភាគ៤១ ទំព័រ៣០០ ដល់៣០៣
ការបន់ស្រន់
អ្នកយល់មិនដែលបន់ស្រន់ អ្នកបន់ស្រន់មិនដែលយល់។
ព្រះសម្មាសម្ពុទ្ធគឺជាគ្រូដ៏អស្ចារ្យ មិនមែនជាអ្នកតាគង់ចាំទទួលការបន់ស្រន់ឡើយ។
ព្រះអង្គត្រាស់ថា អន្ធភូតោ អយំ លោកោ សត្វលោកនេះងងឹតឈឹង ។ មួយឃ្លានេះពិតជាត្រឹមត្រូវណាស់ព្រះអង្គ។
ការសន្ទនារវាងព្រះពុទ្ធ និង ឧរុវេលកស្សបៈ។
សមណគោតម តើព្រះអង្គចង់មានន័យថា ការបួងសួង បន់ស្រន់ សូត្រមន្តជាដើមនោះ ជាការឥតប្រយោជន៍ មែនទេ?
ម្នាលកស្សប បើមានមនុស្សម្នាក់ ចង់ហែលឆ្លងទៅកាន់ ត្រើយម្ខាងនៃស្ទឹងនេះ តើជននោះត្រូវធ្វើដូចម្ដេច?
សំលាញ់គោតម បើស្ទឹងរាក់ល្មម ជននោះអាចដើរឆ្លងកាត់ តែបើទឹកជ្រៅ ជននោះត្រូវហែល ឬ ជិះទូកឆ្លង។
ចុះបើជននោះគ្រាន់តែឈរលើមាត់ច្រាំងនៃស្ទឹង ហើយបន់ ស្រន់ឲ្យច្រាំងម្ខាងទៀតរត់មករកគាត់ តើម្នាលកស្សប គិតចំពោះជននោះយ៉ាងដូចម្ដេចដែរ?
ខ្ញុំព្រះអង្គគិតថាជននោះជាមនុស្សឆ្កួតតែម្ដង។
ពិតមែនហើយកស្សប បើបុគ្គលណាមិនច្បាំងឈ្នះអវិជ្ជា អ្នកនោះក៏មិនអាចរំលត់ទុកបានដែរ សូម្បីតែបុគ្គលនោះ បន់ស្រន់អស់មួយជីវិតក៏ដោយ។
ស្រ្តីដែលអ្នកក្លៀវក្លា នៅគ្រប់គ្រងផ្ទះបាន ត្រូវតែ
{១៣៧} ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ
មាតុគ្រាមប្រកបដោយធម៌៥ យ៉ាង
ជាអ្នកក្លៀវក្លា នៅគ្រប់គ្រងផ្ទះបាន ។
ធម៌ ៥ យ៉ាង គឺអ្វីខ្លះ ។
គឺមាតុគ្រាមជាអ្នកវៀរចាកបាណាតិបាត១
វៀរចាកអទិន្នាទាន១
វៀរចាកកាមេសុមិច្ឆាចារ១
វៀរចាកមុសាវាទៈ១
វៀរចាកសុរាមេរយមជ្ជប្បមាទដ្ឋាន១ ។
ម្នាលភិក្ខុទាំងឡាយ
មាតុគ្រាមប្រកបដោយធម៌៥ យ៉ាងនេះឯង
ទើបជាអ្នកក្លៀវក្លា នៅគ្រប់គ្រងផ្ទះបាន ។
បិដក ភាគ៣៦ ទំព័រ១០៥
ពាក្យថា សូមទោស
ការ សូមទោស មិនមែនមានន័យថា អ្នកខុស ឬអន់នោះទេ
ហើយម្ខាងទៀត គេត្រូវនោះដែរ
តែវាមានន័យថា អ្នកមើលឃើញគុណតម្លៃ នៃការសម្ព័ន្ធភាព ច្រើនជាង ទិដ្ឋិ របស់ខ្លួនឯង
